ابوریحان بیرونی - 1

ابوریحان بیرونیم. کریمیدانیشیق متنی – قسمت اوّلابوریحان بیرونی دانشمند، ریاضیxadدان، ستاره شناس، تاریخ نگار، گاه نگار، طبیعیxadدان و دانشمند بزرگی که در سدهxadی چهارم و پنجم هجری میxadزیست و به عنوان یکی از بزرگترین دانشمندان جهان شناخته میxadشود. او به زبانهای مختلف زمان خود از جمله: عربی، فارسی، ترکی، سریانی، یونانی، سانسکریت، عبری و غیره آشنایی و تسلط داشت. ابوریحان در بسیاری از علوم دارای درجهxadی بالایی از علم بوده و اختراعات، اکتشافات و تالیفات پر مایهxadای داشته است. ابوریجان هیچ چیزی را بدون چون و چرا نمیxadپذیرفت. وی عاشق و دلباختهxadی تحقیق و کشف مجهولات بود و تن به آزمایشهای حتی خطرناک هم میxadداد. همو بود که لحظهxadی مرگ نیز از آموختن علم دست برنداشت. این مثل معروف از اوست: آیا چیزی را دانسته از دنیا برویم بهتر از آن نیست که جاهل باشیم؟ این روایت را ابوالحسن علی ابن عیسی ولوالجی فقیه کرده است.ابوریحان اکتشافات و اختراعات بزرگی در زمینهxadهای مختلف علم به سرانجام رسانده که هنوز در تاریخ علم از تاثیر فوق العادهxadای برخوردارند. او دانشمندی است که متعلق به کل بشریت است و نقش وی در توسعهxadی علم در دوران بعد از خود نیز انکار ناپذیر است. اما برخی او را محدود به ملت مشخصی قلمداد میxadکنند که خود او از این امر انزجار داشته است. تاریخ گنجینهxadای گرانبهاست و دزدان زیادی هم دارد. ملتی که تاریخ خود را حفظ نکند این گنجینه را از او خواهند دزدید. البته دزدان، تنها گنجینهxadهای مادی را نمیxadدزدند بلکه گنجینهxadهای معنوی نیز دزدان بیشتری دارد. زیرا آلت جهانخواران اینست که فرهنگ ملتی را بدزدند، خوار کنند و آنگاه می توانند فرهنگی عاریتی بدو بفروشند و یا برای او فرهنگ بسازند. همهxadگونه رفتاری با فرهنگ و تاریخ ما کردهxad